1973-2013… 40 ΧΡΟΝΙΑ ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Το πολυτεχνείο ΖΕΙ, και μας εμπνέει για νέους αγώνες.

 Πόσο επίκαιρο είναι άραγε το κεντρικό σύνθημα του Πολυτεχνείου «ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», σήμερα που το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας βιώνει την έλλειψη ακόμα και των στοιχειωδών αναγκών και καθημερινά εξαθλιώνεται.

Πόσο πασιφανής είναι η κατάρρευση του κοινωνικού συστήματος της υγείας και της παιδείας, όταν πρόσβαση σε αυτό έχουν μόνο οι έχοντες, ενώ το μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας δεν δύναται να καλύψει τις ανάγκες του σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (ας θυμηθούμε τις περιπτώσεις ασθενών που εκλιπαρούν στα μέσα για την εύρεση φαρμάκων απαραίτητων για τη ζωή τους), ή οικογενειών που αδυνατούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους και μαθητών που καταφεύγουν σε αλληλέγγυες δομές για να μπορέσουν να περάσουν στο πανεπιστήμιο. Πολύ περισσότερο πόσο επίκαιρη είναι απουσία της πραγματικής παιδείας, όταν ξαναγεννιούνται τέρατα του παρελθόντος, και ο φασισμός σαν άλλοτε ξαναχτυπά την πόρτα μας.

Πόσο απροκάλυπτα σήμερα έχει καταπατηθεί κάθε έννοια δημοκρατικής ελευθερίας, όταν σε κάθε διαδήλωση η αστυνομία δίνει ρεσιτάλ βίας, όταν αποποινικοποιούνται οι απεργίες και επιστρατεύονται οι εργαζόμενοι, όταν τα  ΜΑΤ σουλατσάρουν στα πανεπιστήμια αφού το άσυλο έχει καταργηθεί, όταν  το μόνο μέσω ενημέρωσης  που θα μπορούσε να μην εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κυβέρνησης και των εφοπλιστών εκπέμπει σε χρώμα μαύρο, όταν σύντροφοι μας που τραγουδούν ενάντια στο φασισμό πέφτουν νεκροί από το χέρι του παρακράτους, όταν στις καταλήψεις και τους χώρους αλληλεγγύης εισβάλει η αστυνομία για να πατάξει τα κέντρα «ανομίας».

Φαίνεται ότι το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα, το σύστημα που υπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων σε βάρος της ζωής των πολλών, δεν μπορεί να επιβιώσει αν δεν επιστρατεύσει το φόβο και τον ολοκληρωτισμό. Γιατί όταν η ανεργία και  η φτώχια μαστίζει το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας, η εξέγερση και η αμφισβήτηση τους συστήματος φαντάζει μονόδρομος, και το μοναδικό όπλο που τους απομένει δεν είναι άλλο από τα ΜΑΤ, τις φυλακές και τα κέντρα κράτησης μεταναστών, τα φασιστοειδή που κυκλοφορούν και σκοτώνουν, την καταστολή, τον κοινωνικό διχασμό και τον φόβο.

Για μας το πολυτεχνείο και οι νεκροί του, δεν αντιμετωπίζεται ως γιορτή ή επέτειος, αλλά ως ημέρα αφύπνισης και δράσης. Όπως τότε οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι σήκωσαν τη γροθιά τους απέναντι στους δυνάστες τους, έτσι και σήμερα μέσα από τις δομές του κινήματος, τις καταλήψεις την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση, πρέπει να παλέψουν για άλλη μια φορά απέναντι στους  σύγχρονους δικτάτορες, απέναντι στη χούντα της εποχής μας.

Όλοι στην   ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΙΣΤΟΥ, ΩΡΑ 3:00 μ.μ., στάση Μετρό «ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ»

ΙΣΤΟΣ
Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος

Advertisements